logo vivaoliva

projekt realizowany przez
Fundację Wspólnota Gdańska

logo wspólnota gdańska

Wt. 19 lutego 2019

  • Pn
  • Wt
  • Śr
  • Cz
  • Pt
  • Sb

Skarby Oliwian

skarby oliwian

znajdź w Oliwie

Banery

Korzystasz z tej www? zobacz

profil artysty

+Malwina Szczepkowska

gatunki powiązane z artystą: proza, inne

Malwina Szczepkowska, pseudonimy i kryptonimy: (M.S.), M. S. Była pisarką, prozaiczką, redaktorką radiową, teatrologiem, reżyserem teatralnym i radiowym.
Urodziła się 30 lipca 1909 roku w Pińczowie, zmarła 2 czerwca 1977 roku w Gdańsku.
Maturę zdała w Wilnie, a następnie ukończyła studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Debiutowała w 1929 roku w "Gazecie Warszawskiej". Swoje pierwsze wiersze i opowiadania zamieszczała w prasie codziennej i periodykach. W 1933 roku ukazała się jej pierwsza powieść "Dom na prowincji", a w 1939 roku toruńskie radio nadało pierwsze słuchowisko zatytułowane "Tajemnica Marii Celeste". W 1940 roku zamieszkała na stałe w Warszawie, gdzie początkowo pracowała w sklepie z wyrobami tytoniowymi (czerwiec 1940 - lipiec 1943 roku), a później uruchomiła własny warsztat tkacki. W 1944 roku została wysiedlona i do końca wojny mieszkała w rodzinnym Pińczowie. W 1945 roku znalazła się w Gdańsku, gdzie spędziła resztę życia. Na Wybrzeżu aktywnie włączyła się w rozwój życia kulturalnego, między innymi współuczestniczyła w powstaniu Oddziału Związku Literatów Polskich oraz stworzyła Teatr Oświatowy Gdańskiego Zespołu Artystycznego, którym kierowała. W latach 1945-1948 była referentem literackim Wydziału Kultury i Sztuki Zarządu Miejskiego w Gdańsku. Przez pięć lat (1948-53) pełniła funkcję kierownika literackiego w Teatrze Wybrzeże. W tym czasie została reżyserem, zdając eksternistycznie egzamin reżyserski. W 1953 roku Szczepkowska opuściła na cztery lata Wybrzeże przenosząc się najpierw do Torunia, a później, do Kalisza, reżyserowała sztuki w tamtejszych teatrach. W 1957 roku powróciła do Gdańska i przez kilka lat kierowała Gdańskim Studiem Rapsodycznym (do 1961 roku). Przez kilkanaście lat była również kierownikiem działu artystycznego w gdańskim oddziale Polskiego Radia. W 1968 roku napisała książkę poświęconą teatrowi "20 lat teatru na Wybrzeżu".
Oprócz działalności teatralnej i radiowej nadal pisała:

słuchowiska :
"Tajemnica Marii Celeste"1939;
"Owoce burzy" 1945 ;
"Czas orania" 1946 ;
"Wiek klęski" 1955 ;
"Pierwszy oficer mówi prawdę" 1961 ;
"Strona orła" 1962 ;
"Śnieg zasypie ślady" 1962 ;
"Urszula Szmit robi karierę" 1962 ;
"Wołanie w słońcu" 1962 ;
"Niedzielne popołudnie" 1963 ;
"Pożegnanie z ojcem" 1963 ;
"Deszcz" 1968 ;
"Węzeł" 1969)
powieści:
"Dom na prowincji" 1933 ;
"Schody w górę" 1934 ;
"Dom chorych dusz" 1938, 1957, 1960 ;
"Muszę kłamać" 1939 ;
"Maska profesora Brandla" 1959 ;
"Tajemnica za każdymi drzwiami" 1959 ;
"Trzeciej na imię śmierć" 1971 ;
"Ręka" 1972).
utwory sceniczne:
"Genewa, Paqius Nr 10" (1947),
"Gwiazdy dla wszystkich" (1960),
"Czy mogę skorzystać z telefonu?" (1966),
"Chłopiec z dobrego domu" (1967), "Powrót do rodzinnego domu" (1974).
Była członkiem Związku Zawodowego Literatów Polskich, a później Związku Literatów Polskich (od 1936 roku).
We wrześniu 1997 jej imieniem nazwano Filię nr 1 Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej we Wrzeszczu, al. Grunwaldzka 44.
Została pochowana na cmentarzu w Oliwie.

Źródła:
www.encyklopediateatru.pl
www.gedanopedia.pl
http://www.old.wbpg.org.pl

wróc do góry